Roadtrip with you

3 P.M.

Not whole

Σαββατόβραδο

Και αυτή η νύχτα ήταν τόσο όμορφη που κατάφερε να ομορφύνει και την Κυριακή μου. Βγήκαμε και οι δύο το Σάββατο το βράδυ. Και οι δύο όμως περάσαμε μέτρια. Εσύ βέβαια πιο κάτω του μετρίου. Και γυρίσαμε σπίτια μας και μου είχες πει πως έχεις κανονίσει για ψάρεμα, αλλά δεν είχα φανταστεί ότι θα πας μόνος.

Έτσι αφού επέστρεψες από την έξοδο σου, μου είπες πως "κανείς δεν είναι τόσο τρελός να έρθει μαζί μου τέτοια ώρα για ψάρεμα". Μου είπες επίσης ότι δεν πέρασες καλά. Όπως μου είπες επίσης ότι η παρέα σου προσπάθησε να σου κάνει γνωριμία με κάτι κοπέλες εκεί και σου την έλεγαν που δεν έκανες τίποτα με καμία. Και εσύ μου πες ότι δεν ήθελες και ξενέρωσες. 

Και όλο το βράδυ μιλούσες μαζί μου. 

Πριν φύγεις σου πα να προσέχεις. 

Μου πες πως θα ελπίζεις να μη σε πάρει ο ύπνος εκεί. 

Σου πα να πάρεις ακουστικά για μουσική και να μου στείλεις ότι θες. 

Και μετά από μία ώρα ήρθε μήνυμα σου. Που μου έλεγες για κάτι περίεργους που συνάντησες και για το πως είσαι. Μιλούσαμε συχνά πυκνά. 

Κάποια στιγμή με ρώτησες πώς και δεν κοιμάμαι. Και εκεί είναι που με είχε πάρει ο ύπνος. Με το κινητό στο χέρι. Πόσο καιρό είχα να το ζήσω αυτό; Πόσο όμορφο συναίσθημα; 

Και ξύπνησα δυο τρεις ώρες μετά. Και σου απαντάω οχτώ παρά, το πρωί. Και σου είπα πως τελικά με πήρε ο ύπνος. Και εσύ γύριζες εκείνη την ώρα. Και μου έστειλες τα αποτελέσματα της δουλειάς σου. Και με ξαναρώτησες πώς και ξύπνησα τόσο πρωί.

Και σου είπα πως είναι κλασσικό και κάθε φορά ξυπνάω επτάμιση με οκτώ από συνήθεια. 

Και μου πες: "Τότε γρήγορα για νάνι!"....

Και χαμογέλασα, γιατί ήταν σαν να άκουσα τη φωνή σου με αυτή την έκφραση.

Και σου πα να ξεκουραστείς και εσύ. Και μου πες πως πας και εσύ για ξεκούραση. Και με χαιρέτησες μαζί με τα αγαπημένα σου χοντρομπαλούδικα αυτοκόλλητα. 

Και ξαναέπεσα για ύπνο με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου. 

Μου έφτιαξες το βράδυ και όλη την επόμενη ημέρα.

Έχεις αυτή την ιδιαιτερότητα...

You've changed

Kαληνύχτα

Αποφάσισα να σου γράψω το πρώτο γράμμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω για εσένα αλλά είναι η πρώτη φορά που γράφω γράμμα αποκλειστικά σε σένα. Για κάποιο λόγο συνηθίζω να το κάνω. Ίσως γιατί με βοηθάει το να νομίζω ότι απευθύνομαι σε σένα.

Είναι η πρώτη φορά μετά από ένα μήνα η οποία πήγα πήγα για ύπνο χωρίς το καληνύχτα σου. Και μου φάνηκε πολύ περίεργο. Δεν έχουμε τίποτα. Μιλάμε τελείως φιλικά, μιλάμε από το πρωί μέχρι το βράδυ και χθες ήταν το πρώτο βράδυ που κοιμήθηκα με την απουσία της καληνύχτας σου.

Και μου φαίνεται πολύ περίεργο. 

Γιατί δένομαι τόσο πολύ; Βασικά δεν είναι ότι δένομαι. Είναι ότι από τη στιγμή που σε γνώρισα ήθελα να είσαι στη ζωή μου. Αν όχι στην καθημερινότητά μου, δεν ήθελα να σε "χάσω" γενικά. Και γι' αυτό επιδίωξα να μην χαθούμε. Και ευτυχώς και η ζωή δεν έπαιξε το πολύ άσχημο παιχνίδι της & έστω και τελευταία στιγμή "σώθηκες".

Έστω και αυτή η καθημερινή επαφή που έχουμε από τόσα χλμ απόσταση εμένα μου φτιάχνει τη μέρα, ξέρω ότι εκεί που είσαι θα ακούσεις πάντα τα προβλήματά μου, θα αναλύσεις τους προβληματισμούς μου και θα με κάνεις να γελάσω μετά από μια άσχημη μέρα. Όπως και από τέτοια απόσταση ξέρεις ότι έχεις ένα άτομο να μιλήσεις για τις καθημερινές σου δυσκολίες και να μοιραστείς τις μικρές χαρές της ζωής. 

Και χαίρομαι που είσαι εσύ αυτός. Πιστεύω πως από τη στιγμή που γνωριστήκαμε καταλάβαμε ότι υπήρχε ένα "δέσιμο" μεταξύ μας. Τόσα κοινά και ταυτόχρονα τόσο διαφορετικοί. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Αλλά είχαμε αυτό το δέσιμο. Αυτό που μας έχει κρατήσει στην επικοινωνία που έχουμε πλέον. 

Τόσο "περίεργοι" και οι δύο. Νιώθουμε ότι δεν ανήκουμε πουθενά. Σαν πουλιά που δεν μπορούν να εγκλωβιστούν. Δεν θέλουν να περιορίζονται. Πόσο μάλλον στο μυαλό. Το μυαλό και οι σκέψεις μας τρέχουν. Το ίδιο και οι δαίμονές μας. Ω ναι! Γιατί έχουμε και οι δύο μπόλικους από τέτοιους.

Και ξέρω πως είναι & ξέρεις πως είναι! Και υπάρχει αυτή η κατανόηση που δεν τη βρίσκεις εύκολα. Τη βρίσκεις μόνο με άτομα σαν εμάς. Που έχουν δαίμονες να μοιραστούν τις σκέψεις τους και τα σκοτάδια τους. 

Και σε ευχαριστώ για όλα. Για όλες τις στιγμές που είσαι εκεί και ακούς. Και σε ευχαριστώ και για τις στιγμές που ανοίγεσαι και μοιράζεσαι πράγματα γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι και πόσο πολύ σε πνίγουν. 

Δεν θέλω να ξαναπάω για ύπνο χωρίς την καληνύχτα σου ....

Either write something worth reading

“Either write something worth reading or do something worth writing.”

- Benjamin Franklin